ข่าวประชาสัมพันธ์
ข้อมูลและรายละเอียดของประเพณีตำบลน้ำหัก
26 ธันวาคม 2550

1959


1.ชื่อประเพณี 1.จบปีจบเดือน 2.ลักษณะของประเพณี (/) ประเพณีที่มีแนวโน้มจะสูญหาย สืบทอดกันมาตั้งแต่อดีตกาลอยู่รวมกันในชุมชนวิถีตั้งแต่เกิดจนตายการมีส่วนร่วมผูกพันเกี่ยวข้องพึ่งพาอาศัยกลายเป็นวัฒนธรรมประเพณีจากรุ่นหนึ่งสู่อีกรุ่นหนึ่งตลอดถึงสิ่งยึดเหนี่ยวน้ำใจ ทำบุญทำทาน กลายเป็นวัฒนธรรมประเพณี กฎ กติกา ของชุมชน ที่เอื้อประโยชน์ ซึ่งกันและกันอย่างสันติสุข 3.ภูมิหลังความเป็นมาของประเพณี ความเป็นอยู่การครองชีพและการดำเนินชีวิต มักอาศัยฤดูกาล เทศกาลธรรมชาติแต่ละพื้นที่เหมาะสม จำทำอะไร เมื่อไร อาศัยเหตุปัจจัย สิ่งแวดล้อม ดินฟ้าอากาศ ประเพณีจบปีจบเดือน ทางภาคใต้ก็อาศัยฤดูกาลที่ว่างจากงานอาชีพเหมือกับวันปีใหม่สงกรานต์ ที่ 1 มกราคม จบปีจบเดือนนั้น ปีใหม่แบบไทย เดือน 5 ต่อเดือน 6 คือปีใหม่เดิมใกล้เคียงกับตรุษสงกรานต์ 13 เมษายน แต่ไม่ได้อาศัยวันที่ แต่อาศัยขึ้น แรม 15 ค่ำ เดือน 5 ตามจันทรคติ เทศกาลสิ้นปี เพลงบอกศิลปะพื้นบ้าน มาบอกบุญด้วยเพลง ฉิ่งเป็นเครื่องดนตรีพร้อมลูกคู่รับ เดินบอกเวลากลางคืน เจ้าของบ้านต้อนรับด้วยปูเสื่อให้นั่ง หมากพลู บุหรี่ ต้นรับ บอกงานด้วยเพลง เจ้าของบ้านร่วมทำบุญชมเจ้าของบ้านด้วยเพลงอวยพรแล้วเดินทางไปบ้านอื่นด้วยกัน 4.ความหมายของประเพณี 1.ความสนุกสนานรื่นเริง ชื่นชม ยินดี ชีวิตผ่านพ้นมาหนึ่งปี 2.มีส่วนร่วมบุญกุศลบำเพ็ญประโยชน์ ฟังเทศน์ ฟังธรรม อุทิศให้ล่วงลับ 3.สื่อสัมพันธ์ ร่วมทำประโยชน์ต่อสังคม 4.ให้ความสำคัญในสิ่งที่ช่วยในการดำรงชีวิตที่ให้ประโยชน์ 5.เสร็จสิ้นจากการเก็บเกี่ยวและเตรียมตัวทำนา ทำไป ต่อไป เริ่มเข้าสู่ฤดูฝน 6.หยุดพักผ่อนแม้สัตว์เลี้ยงให้งานจะไม่ใช้งานเลย -เพลงบอก คือบอกบุญงานกุศลด้วยเพลง มีพ่อเพลง ลูกคู่ตามสมควร 4-5 คน พร้อมฉิ่งและตะเกียงเจ้าพายุ ใต้ไฟส่องทาง -ชมบ้านเรือนเจ้าของบ้านแล้วอวยพรตอนกลับเดินไปบ้านอื่นด้วย 5.กระบวนการแนวปฏิบัติของประเพณี 1.ถึงเทศกาล ร่วมสนุก ร่วมบุญกุศล พักผ่อน หยุดจากการทำไร่ ทำนา 2.ทุกบ้านตระเตรียมอย่างในการครองชีพและดำรงชีวิตไว้ล่วงหน้าหยุดการทำงานทุกอย่างในเวลา 3 วัน ตักน้ำ ตำเข้า ผ่าฟืน งานอื่น ๆ หยุดหมด เป็นวันว่าง 3.แช่ครกแช่สากด้วยน้ำพุทธมนต์ ผูกด้วยด้ายแดงขาวพร้อมหมากพลู 4.ไปวัด ฟังเทศ ชมมหรสพพื้นบ้านราห์ประชัน ลิเกป่าในเวลากลางวัน 5.ทุกบ้านทำขนมเทียน ขนมอื่น ๆ ที่ทานได้หลายอันไม่บูดไม่เสีย แลกเปลี่ยนกัน 6.แก่นและคุณค่าของประเพณี 1.อนุรักษ์ธรรมชาติ ศิลปะ วัฒนธรรม 2.ไปวัดฟังเทศฟังธรรม ปฏิบัติธรรม ทำบุญ ให้ทาน รักษาศีล 3.เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เยี่ยมเยียน 4.บุคคลในครอบครัว ญาติพี่น้องอยู่รวมกัน ความใกล้ชิด สนิทสนมเอื้ออาทร ความรักความอบอุ่นในครอบครัว
แผนผัง เว็บไซต์